صدای تو

صدای تو گرم است و مهربان

چه سحر غریبی درین صداست

صدای دل مرد عاشق است

که این همه با گوشم آشناست

صدای تو همچون شراب سرخ

به گونه ی زردم دوانده خون

چنین که مرا مست می کنی

نشانی میخانه ات کجاست؟

به قطره ی شبنم نگاه کن

نشسته به گلبرگ مخملی

به مخمل آن نیمتخت سرخ

اگر بنشانی مرا،به جاست

صدای تپش های قلب من

به گوش تو می گوید این سخن

که عاشقم و درد عاشقی

چگونه ندانی که بی دواست؟

ز جک جک گنجشک های باغ

تداعی صد بوسه می کنم

بیا و ببین در خیال من

چه شور و چه هنگامه ای به پاست

چه بی دل و بی دست و پا منم

چنین که شد از دست دامنم

چرا به کناری نیفکنم؟

ز چهره،حجابی که از حیاست

دلم همه شد آبِ آبِ آب

که سر بگذارم به شانه ات

مگر بنوازی و دل دهی

تا فاش کنم آنچه ماجراست

به زمزمه گوید زمان عمر

که پای منه در زمین عشق

به غیرِ هوای تو در سرم

زمین و زمان، پای در هواست

...ایمان...

خدایا تو را سپاس

....

به یاد خواب فروغ افتادم

خواب دیده بود کسی می آید ...

او خواب یک ستاره ی قرمز را دیده بود ...

و پلک چشمهایش هی می پرید...

و به چشمهایش قسم خورده بود که دروغ نمی گوید

او خواب آن ستاره ی قرمز را

وقتی که خواب نبود دیده بود ...

خواب دیده بود کسی می آید

کسی دیگر

کسی بهتر

کسی که مثل هیچکس نیست

و مثل آن کسیست که باید باشد

کسی می آید

سفره را می اندازد

و نان را قسمت می کند

و سهم همه را می دهد

او خواب دیده بود ...

....

....

من به آمدنت ایمان دارم ...

21/12/s .............

مفهوم زندگی...